Aşk

 

Bir yelkovan kuşu gibi
Ürkek ve hızlı
Bir yanardağ ağzı gibi
Sıcak ve harlı
Bir çocuk gibi
Umarsız olmasıdır yüreğin.

Asıl Mesele

 

Ne anlatsam eksik kalır göz değil mesele
Ama gözlerine hastayım iflah olmam
Söz de değil mesele ama sözlerinden bal damlıyor
Bal dudağını öpesim var
Yahu sensin işte içinde olasım var
Büyüyüp, gelişip ölesim var
Hep içinde.

Hep içimde
Sana karşı kıpır kıpır bir şeyler var
Adını koyamadığım
Bakmaya doyamadığım
Belki de gidesim var uzak bir diyara
Tavası tası havası koklayasım var
Aşksam sefası kaçsam cefası
Senden ibaret
Ama sen değilsin mesele
Uykusuz gece

Anlamak

 

Benim anlamadığım
Neden insan sürekli aynı hatayı yapar
Aynı sonuçları aldığı halde

İnsan insanı tanır mı peki
Anlar mı ya da
Milyonlarca yıldır ne erkek kadını
Ne kadın erkeği anladı ya da tanıdı
Yaşlansalar da aynı yatakta

İnsanın kaderi ya da kederi
Sevememek bir diğerini özgürce
Bir neden bulmaya çalışmak belki de
Sevgiye

Sahip olmaya çalışmak ölesiye her şeye
Ve sonra korkmak kaybetmekten ölesiye
İnsan akıllı değil, duygusal bence
Aklı duygularını anlamlandırıyor sadece

Belki de anlamak
Yola çıkmaktır sadece
Çağrıyı aldığında

Anımsama

 

Bak aklım usulca değiştiriyor yerini
Seni siliyor zamanın kirli eli
Önce yüzün yitiriyor rengini
Sonra gözlerindeki bal rengi
Gülüşün kalmıyor geride
Susuşun kederdir bildim bileli
Karanlık bir köşeden çıkıyor
Soluğumu emiyor geceleri
Gelecek bir ayna gözümde
Küçük bir fotoğraf gibi çerçevesinden geçmiş
Ne vakit önüme baksam
Gülümsüyor karşımda geçmiş.

Anı

 

Yıllar önce giydiğim
Kunduramın
Topuğundaki oynak çivi gibi
İşliyor içerime
Düğün resmindeki gülüşün
Ve kulağımdaki sesin.

Aileme

 

Köhne bir ışıktım
Ölü bir karanlıkta
Söndüm
Sizi bir bir ayırdım elden günden
Sevgisizlikten.
Bütün kederim benim
Bakışlarınızın gölgesinde büyüyen
Sessizlikten.

Ah

 

Her şey tamam

Soğuklar iniyor dağlardan

Çiçekler topluyor göçünü

Sen kapatmışsın kapını gülümseyen bir aşka

Her şey tamam

Olması gerektiği gibi

Ah bir de şu beklenti olmasa.